Senin, 05 Januari 2015

air mata dalam seonggok sekam

Aku tak tahu lagi, entah....
Ilusikah atau bayang-bayang?
Atau ilusi dan bayang-bayang adalah hal yang sama? Entah..
Aku hanya bagian dari kaum praspototo yang tak mengerti akan arti bahasa....
Atau...
Bahasa adalah paradok..
Yang tersusun rapi secara pragmatis agar kita diam..
Entah..
Aku tak mengerti..
Bagaimana mereka menyusun rapi kata demi kata dengan berulang ulang, hingga tak tampak ruang kosong yang hendak ku tata dengan bunga anggrek..
Iya aku ingat kemarin sore ketika kusiapkan sekam penuh suka cita..
Dan sekarang yang kuingan hanyalah ilusi belaka..

Jumat, 05 September 2014

Air

Aku....
bagaikan air yang jatuh ketanah..
kubasahi permukaan tanah, kemudian akan mengalir keselokan dan bermuara entah kemana...
aku bagai air jatuh ketanah..
datang kemudian menghilang tertelan bumi..
aku bagai air jatuh ketanah...
menumbuhkan benih-benih yang jatuh dari burung pipit..
aku... aku... aku..
aku merindukan tanah,
Mencintainya dengan cepat kemudian melihatnya tersenyum ditumbuhi oleh pepohonan
kemudian aku akan menantinya sampai dia memanggilku kembali..

Senin, 14 Juli 2014

Bocah

Dua bocah bermain gobak sodor di halaman rumah,
Kiri kanan, kiri kanan, kiri kanan,
Langkah kaki silih berganti,
Dengan raut muka girang tanpa memikirkan warna merah, kuning, hijau, ataupun  biru.
Dua bocah dengan muka kucal berantakan,
Tertawa dibawah pohon terpingkal hingga tidur pulas,
Bangun  dikala  senja dengan kenangan indah hari ini..

Kurawa dan Pandhawa

Aku mulai bosan dengan tingkah mereka…
Mereka…. Mereka….. Mereka…. Mereka…. dan Merekaaa…
Pandhawa dan Kurawa..
Aku mulai muak dengan tingkah-tingkah para pandhawa yang merongrong kekuasaan kurawa,
Aku sungguh tak suka dengan sikap mereka yang tak mau menyenangkan hati siwo mereka yang buta itu,
Aaaakkkkkkkkkkkkhhhhhhhhhhh……….
Jahanam kalian semua,
 Akupun muak dengan tingkah polah para kurawa,
Mereka tak sedikitpun punya welas asih pada adiknya.
Tak ada sikap hormat dan santun,
Bejat………
Aku muak dengan kalian para Pandhawa dan Kurawa atas mengalirnya darah di kurusetra,
Atas matinya prajurit-prajurit yang dinanti kepulangannya oleh anak dan istrinya,
Aku muak dengan tingkah kalian,
Dan akan aku ingat semua ini Durgandhini,
Karena egomu darah tumpah ditanah ini,

Aku tak akan lupa.

Jumat, 20 Juni 2014

Ahirnya hujan di bulan juni itu muncul

Hujan di bulan Juni memang selalu dirindukan,
Dan bahkan sangat dirindukan hingga Sapardi pun menulis dalam sajaknya,
Mehilangkan jejak-jejak langkah diantara deburan debu di musim kemarau,
Yang akan terus menerbangkan bulir-bulir debu kematamu hingga buatmu menangis,
Namun setidaknya engkau tak perlu risau karena kini hujan telah turun setelah kemarau pergi,
Selamat merajut asamu kembali,
Maafkan jika aku telah menjadi kemarau itu.


Yogyakarta 20 Juni 2014, dari lubuk hati.

Senin, 09 Juni 2014

ANALISIS SEMANTIK NAMA SUKET WONTEN ING DESA GROGOL PALIYAN GUNUNGKIDUL
E-JOURNAL SKRIPSI

dening
Sumaryoto
NIM 09205244042

PROGRAM STUDI PENDIDIKAN BAHASA JAWA
FAKULTAS BAHASA DAN SENI
UNIVERSITAS NEGERI YOGYAKARTA
2014


A.    PURWAKA
Suket inggih menika salah satunggal jinising tetuwuhan ingkang  saged gesang wonten ing sawah saha pategalan. Kahanan menika mratandhakaken menawi suket menika gampil gesang. Kawontenan kasebat ugi ndayani kathahipun jinis suket. Masarakat jawa ingkang remen ngatosaken samubarang bab kanyata ugi paring tenger suket kanthi paring nama ingkang mligi dhumateng suket, ananging kanthi ewah gingsiring jaman kanyata suket menika awis-awis dipungatosaken. Nama suket wonten ing masarakat Jawi wonten ing jaman samenika sampun awis-awis malih dipunrembag, menika awit para masarakat samenika langkung menggalih babagan paedah saha kapitunanipun suket tinimbang namanipun. Kanthi kawontenan menika ndayani nama suket awis-awis dipunwastani.
Kahanan wonten ing nginggil ndayani nama suket ingkang sampun dangu ngrembaka wonten ing masarakat Jawi menika saya dangu saya ical. Icalipun basa menika wiwit saking boten dipunmangertosi tegesipun nama dumugi icalipun nama kanthi permanen. Kanthi icalipun nama suket saking basa menika ugi mratelakaken ilangipun kabudayan. Saged kawastanan ilanging kabudayan amargi basa menika perangan saking kabudayan.
Nama-nama suket menika ingkang gadhah nama mligi saha teges menika kanyata narik kawigaten supados dipuntliti. Ndhudhah nama saha teges menika kanthi cara analisis semantik inggih menika salah satunggal cara wigati ingkang saged dipunlampahi. Cara menika kaajab ndayani lestantunipun basa mliginipun bab nama suket wonten ing tembe mburinipun.
Wondene nama suket saha tegesipun wonten ing beda papan kadang kala beda. Boten mokal bilih nama menika namung wonten ing papan tertemtu mawon kamangka wonten ing papan sanes wonten suket ingkang wujudipun sami. Kanthi menika saged ugi wonten ing desa Grogol, wonten suket ingkang sajatinipun sami nanging beda namanipun. Kadadosan ugi bilih wonten setuggal suket ingkang gadhah nama langkung saking setunggal.
Masarakat desa Grogol ugi gadhah padamelan mayoritas tani ingkang ndayani kathah masarakat ingkang tasih nengeri nama suket. Nama suket ingkang ngrembaka menika dereng gadhah cara negesi kanthi cetha pramila panaliten menika badhe ngudhari cara negesi ingkang cetha supados pikanthuk teges ingkang gumathok.

B.     GEGARAN TEORI
Semantik inggih menika ngelmu ingkang nyinau babagan lambang-lambang utawi tanda-tanda ingkang nuduhaken makna, sambung rapetipun makna setunggal lan sanesipun, saha pengaruhipun dhumateng manungsa. Mula saking menika semantik ngemot bab tegesing tembung, ngrembakanipun saha ewah gingsiripun (Tarigan, 1985: 7).
Gayut kaliyan semantik ingkang nyinau bab teges. Teges wonten ing padintenan ngemot babagan bab utawi konteks pangangge. Tembung makna asring dipunanggep sami pangertosanipun kaliyan teges, pamanggih, penggalih, utawi wos (Suwandi, 2008: 43). Teges leksikal ugi kasebat teges ingkang saestunipun, inggih menika makna ingkang jumbuh kaliyan paningalan, pramila napa wontenipun, utawi makna ingkang wonten ing kamus (Chaer, 2009: 60). Teges kiyambak kanyata sesambungan antawis tembung setunggal lan sanesipun ingkang kasebat medan leksikal.
Medan leksikal (lexical Field) dipundamel saking saperangan satuan leksikal ingkang sesambungan antawisipun setunggal lan setunggalipun Lehrer lumantar (Wedhawati, 2000: 260). kangge nemtokaken identitas medan leksikal dipunprelokaken analisis komponen makna. Analisis menika dipunlampahi kanthi milah-milah komponen makna satuan leksikal ingkang dipunanggep adamel medan leksikal. Tuladhanipun satuan leksikal peksi, ayam, bebek dipunpanggihaken komponen wulu, swiwi, cucuk, saged mabur, saged renang (Wedhawati 2000: 261-262). Wontenipun komponen makna menika saged ndayani negesi tembung dados gampil. Gampiling negesi tembung menika awit komponen makna menika saged dipunginakaken minangka dhasaring negesi tembung.

C.    CARA PANALITEN
Panaliten kanthi irah-irahan kajian Analsis Semantik nama suket wonten ing desa Grogol, Paliyan, Gunungkidul menika kalebet wonten ing panaliten diskriptif. Panaliten menika gadhah ancas ngandharaken nama, makna, saha kagunan suket wonten ing desa Grogol, Paliyan, Gunungkidul kathi napa wontenipun jumbuh kados andharan wonten ing nginggil. Panaliten menika ginakaken data panaliten awujud nama suket, wujudipun suket saha paedahipun wonten ing desa Grogol, Paliyan Gunungkidul. Data wonten ing panaliten menika dipunpanggihaken saking informan. Sumber data panaliten wonten ing panaliten inggih menika awujud kertu data, gambar suket,  daftar asiling wawancara.
Cara ingkang kaginakaken adedhasar kawontenan narasumber wonten ing desa Grogol, Paliyan Gunungkidul. Cara ingkang kaginakaken inggih menika, Observasi, wawancara (pirembagan), saha dokumentasi.
Cara analisis wonten ing analisis menika ginakaken analisis komponensial. Analisis komponensial kalampahan adedhesar bilih tembung ngandut kesatuan makna ingkang gadhah sistem ingkang saged dipunandharaken titikan bedanipun, inggih menika komponen ingkang kontras kaliyan komponen sanesipun, fungsinipun kangge bedakaken teges setunggal lan sanesipun (Wedhawati wonten ing Widyaparwa No.31, 1987: 17)
Panaliten menika ginakaken validitas trianggulasi sumber. Trianggulasi sumber kalampahan kanthi bandingaken data saking informan. Cara menika ndayani asiling panaliten kawastanan sah. Validitas salajengipun ingkang kaginakaken inggih menika validitas semantik. Validitas semantik gadhah ancas ningali dumugi pundi data saged saged dipuntegesi jumbuh kaliyan konteks basa, dipunprelokaken minangka satuan ingkang ngemot susunan internal ingkang gadhah teges. Panaliten menika samangkih mawi semantik logika sanes semantik lingual.
Reliabilitas wonten ing panaliten menika kalampahan kanthi cara nyuwun pirsa dhumateng informan sanes ngantos ndayani asiling panaliten ingkang tetap. Panaliti ugi ngambali anggenipun naliti kanthi makaping-kaping. Sasanesipun menika kangge jaga reliabilitas dipunlampahi ugi kanthi cara konsultasi ahli.

D.    ASILING PANALITEN
            Panaliten bab analisis nama suket menika dipunlampahi wonten ing desa Grogol kecamatan Paliyan kabupaten Gunungkidul. Asiling panaliten menika awujud data jinising suket wonten ing desa Grogol kecamatan Paliyan kabupaten Gunungkidul, diskripsi makna leksikal saha paedahipun.
Nama-nama menika antawisipun: Alang-alang, Apa-apa, mBakoan, Blembem/ Blemben, Cikalan, Dangon, Dranjangan, Gajahan, Genjahan, Gewor, Grinting,  Iles-iles, Kalanjana, Kalamenta, Kapukan, Katemas, Krokot, Kerok Bathok, Krambilan, Lamuran, Lancuran, Larasetu, Legetan, Legetun, Lengis, Lempuyang, Lombokan, Lulangan, Mendhongan, Menga-mengo, Menyawun, Ongkereo, Patikan, Rambutan, Reketek, Ranggitan,  Remakan, Sriwit, Suket Ijo, Sundel mbedhel, Susuh emprit, Tadhah udan, Tali wuyung, Teki, Tuton, Waderan, Wudelan.   
                Saking 47 jinis suket wonten ing Desaa Grogol, caranipun maringi nama saged ugi katitik saking paedah, emper-emperan, saha sipat ingkang mligi. Wondene  paedah suket mawarna-warna. Paedahin suket antawisipun kangge pakan raja kaya, kangge jampi, kangge sarana tolak bala, wot siti saha tetedhan. Saking mawarna-warna Paedahipun kala wau wonten ing desa Grogol, Paliyan, Gunungkidul kantun Paedah kangge pakan raja kaya saha wot siti mawon ingkang asring kaginakaken. Paedah minangka tetamba, sarana tolak bala, saha tetedhan sampun awis-awis kapanggihaken. 

E.     DUDUTAN
Saking asiling panaliten menika dipunmangertosi 47 jinis nama-nama suket wonten ing desa Grogol, Paliyan, kabupaten Gunungkidul.
Nama Suket wonten ing desa Grogol saged dipuntegesi kanthi makna leksikal. Makna leksikal menika kandharaken kanthi cara analisis komponensial. Analisis komponensial menika kapilih awit kanggep jumbuh saha ngampilaken anggenipun negesi. Wondene asiling makna leksikal saged karumusaken kanthi, araning suket dipunlajengaken komponen saha paedah.
Paedah suket wonten ing desa Grogol, Paliyan, Gunungkidul wonten warni-warni cacahipun. Paedah ingkang paling umum inggih menika kangge pakan raja kaya. Paedah sanesipun suket saged dipunginakaken kangge wot, payon, tetamba, sarana tolak bala saha kangge dedhaharan.

KAPUSTAKAN

Chaer, Abdul. 2009. Pengantar Semantik Bahasa Indonesia.Jakarta: Rineka Cipta.

Suwandi, Sarwiji. 2008. Semantik Pengantar Kajian Makna. Yogyakarta: Media Perkasa.

Tarigan, Henry Guntur. 1985. Pengajaran Semantik. Bandung: Angkasa.

Wedhawati. 2000. Analisis Komponensial dan Struktuk Medan Leksikal Verbal Indonesia yang Berkomponen Makna (+Tutur +Mitra Wicara-Serius). Pereksa Bahasa Hlm 259-289. Yogyakarta: Balai Bahasa.

Wedhawati. 1987. Analisis Semantik Kata Kerja Bahasa Jawa Tipe Nggawa. Widyaparwa nomor 31 Hal 17-31. Yogyakarta: Balai Penelitian Bahasa.




 

Minggu, 01 Juni 2014

Wulandari

Wulandari
Dening Angka Wijaya

Angin wengi kang sembribit ngancani lelamunane Suratman ngambara. Padhange rembulan lan lintang ing angkasa nambah endahe lelamunane Suratman. Mripate ora kedep nyawang langit sambi mesam-mesem. Suara mobil lan motor ing tengah kutha ora dirungokake maneh. Sajroning lelamunan Suratman ngalembana awake. “Kaya ngene iki rasane wong urip mulya, kepenak tur ayem, kok ya ora wit biyen aku urip ana kutha. Lulus kuliah, nyambut gawe pangkate ya lumayan wis duwe calon sisan, pancen bejo tenan awaku.”
Tit tit tit, ada sms, ada sms. Dhumadakan Hpne Suratman nyuwara. “Wo lha jan Hp ra reti wong lagi seneng ganggu wae. Sapa ta sms ra reti wektu ki ?” anggone Suratman gersula jalaran diganggu anggone ngalamun. Sms banjur dibukak kanyata sms seka kekasihe Septi Wulandari kang njalari Suratman ora nyidake olehe nesu.

“Tresna iku kaya tibaning udan ing bumi kang ora milih-milih papan tumiba.
Tresna iku kaya obahing angin ing ngawang-awang kang ora ngerti saka ngendi papan dhununge.
Tresna iku sinaring sang bagaskara tumrape para urip.”

“Sayang mangertiya umpama udan, angin, lan srengenge iku tresna ya mung sliramu kang pantes dadi udan, angin, lan srengenge.” Walese sms Suratman marang Septi.

“Mas aku kapang kaiyan sampeyan, wis rong dina ora kepethuk, sampeyan lagi ngapa?”Pitakone septi marang Suratman, pancen Septi marang Suratman.

“Lagi ngalamunke kenya ayu,” sambunge Suratman.

“Lagi rongg dina ora kepethuk wis ngelamunke wong ayu, hayo SAPA? (NESU).” Wangsulane Septi ana ing sms.

“Sapa ya? Ya mesthi wae sing nampa sms iki.” Wangsulane Suratman karo guyu njegigik.

“Sampeyan iku lho mas marahi tambah tresna wae. He-he isin aku, ndelik ah.” kandhane Septi.

Nganthi jam 01.00 wengi anggone Suratman smsan. Ngalor ngidul ora karuan. Pungkasane Suratman mungkasi smse amarga wedi mundhak kasep anggone nyambut gawe sesuk.
Sanajan uwis duwe kalungguhan kang dhuwur ana ing papane nyambut gawe, Suratman ora gampang marem  karo apa kang diduweni. Kepinginan gayuh kalungguhan kang luwih dhuwur saben-saben mlebu sajroning angen-angene. Pancen Suratman kuwi bocah kang mempeng, kawiwitan nyambut gawe ana bagian marketing ing prusahaan tour lan travel, kang saben dina kudu kekancan karo kebul lan panase srengenge Jakarta saiki wis isa dadi manajer marketing ing prusahaan iku,  mung wae Suratman ora marem karo kahanane kuwi. Pepinginan kang dirasakake terus ngrembaka.
Apa kang dikarepe Suratman kanyata kaya tumbu oleh tutupe. Suratman di senengi dening wong kang duwe prusahaan aggone dhewekw nyambut gawe. Pak Brata priyayi kang duwe prusahaan mongkok duwe karyawan kaya Suratman, pawongane bagus, greteh lan mempeng anggone nyambut gawe. Kahanan mengkono kang gawe cedhake Suratman marang pak Brata, saben  ana tender Suratman kang didhawuhi mangkat. Kanyatan kuwi uga ora mung dadikake cerake Suratman  marang pak Brata nanging uga karo kaluwargane pak Brata, lha kepie wong saben-saben ana tender gedhe lan rada rusia pak Brata remen menawa rembugan ana ngomah.
“Badhe kondur mas? Sampun dalu mbok boten sah, nyipeng mriki mawon.” Panjaluke Laura, putra mbarepe pak Suratman.
“Ora mb, wong pondokanku ya ora adoh seka kene.” Ature Suratman kanthi kurmat.
“Iya ora papa Man, sesuk mangkate bareng aku wae.” Sahute pak Brata.
“Boten pak, boten sekeca kaliyan kanca-kanca mangkih ten kantor.” wangsulan Suratman sepisan maneh pratanda pancen pengin bali.
“Ya menawa mengkono ya ora papa.” Ngendikane pak Brata.
“Walah bapak ki lho, rak ya mesake ta.”Omonge Laura Sajak kuciwa.
“Ora papa mb,  aku tak pamit wae. Assalamualaikum.” ature Suratman pungkasan terus bablas bali ana pondokan.
Laura Subrata kenya ayu kang  gawe gunjingin atine Suratman. Dheweke rumangsa keceraken karo kluwargane pak Brata kang njalari tuwuhing wit katresan saka Laura. Menawa dipikir-pikir kanthi temenanan pancen Laura kuwi kenya kang ayu, pinter, putih kaya model sugih pisan. Menawa dheweke males katresnaning Laura mesthi wae drajate munggah, menyang ngendi-ngendi sumanding kenya ayu tur dheweke mesthi wae kecipratan sugihe kepara pak Brata mesthi menehi kalungguhan drektur marang dheweke amarga Laura kuwi putri kang paling ditresnani.
Mosik pikirane Suratman wengi iku ing pondokan. Suratman ora mentala yen arep ninggal Septi kekasihe kang wis sesambungan udakara telung tahun. Suratman uga ora kuwasa nolak katresnane Laura  mundhak gawe kuciwa, apa meneh dheweke nyambut gawe ana prusahaane pak Brata ya bapake Laura. Ora bejo gaweane uga mandheg.  Kahanan mengkono kang diwedeni dening Suratman. Apa iya dheweke bakal nyanding kekarone. “Ah kula kedhah kadospundi gusti? “Sambate suratman.
Apa kang diwedeni Suratman kanyata dadi kasunyatan. Awane Laura dolan ing kantor. Tanpa salam  lan kula nuwun Laura langsung mlebu ana ing ruangane Suratman dhumadakan nyikep Suratman. “Mas aku tresna karo sampeyan, sampeyan gelem ta sesandingan karo aku.” Panjaluke Laura marang Suratman. Kaya tatit kang tiba ing sangarepe Suratman ora isa wangsulan apa-apa. Sajroning pikiran Suratman ora kuwasa nolak nanging ati ora isa sarujuk karo angen-angene. Abang ireng raine Suratman dhumadakan. Sinambi nangis ing batin Suratman kepeksa ngiyani panjaluke Laura.
“Aku sayang sampeyan mas” kandhane Laura sinambi ngaras Suratman. “Aku iya uga sayang sliramu” wangsulane Suratman. Dina-dina kuwi lan candhake Suratman kaya ngiling banyu ana ing cangkir loro saka kendhi, kang banyu kendhi kuwi ora kena kelong luwih saka sacangkir. Menawa ora pinter-pinter anggone ngejok suwe saya suwe banyu mau mesthi luwih cepet enthek pungkasane keconangan.
Wolu likur Mei 2011 Suratman ulang taun, seneng campur bingung rasane Suratman. Seneng amarga mitra-mitrane bakal kumpul, bingung uga carane bagi wektu marang Septi lan Laura. Apa maneh Laura wis ngomong menawa sedina kuwi dheweke pengen ngancani Suratman.
“Mas sampeyan reti mas Ratman ora.”  Pitakone Septi marang Viktor kancane Suratman.
“Mau sajake karo pacare mb, lha sampeyan ki sinten kok urung tau reti.” wangsulane Viktor.
“Aku septi mas, mitrane mas Ratman kuliah biyen mung wae saiki beda anggone nyambut gawe. Apa wis suwe mas anggone mas Ratman karo mitrane anggone memitran.” Takone Septi sajak neges-neges.
“Oalah kancane kuliah mas Ratman mulane aku ora apal. He he, lha ana apa ta mb? Aja-aja sampeyan ya seneng karo mas Ratman?” Kandhane Victor tanpa mangsuli pitakone Septi.
“Ora mas ya mung takon wae, jenenge kanca apa ta lupute menawa ngerti kabare kancane.” Kandhane Septi karo ngeyem-nyemi atine.
“Ngono ta dak kira nak wedi kesaingan he-he, mas Ratman karo mb Laura anggone memitran wis rada suwe mb, udakara nem wulan. Sapa ta kang bakal ora gelem karo mb Laura wis pawongane kaya model putrane sing duwe prusahaan pisan. Mung wae aku ngeman karo mas Ratman merga mb Laura kuwi janjane ora banding karo mas Ratman. Menawa mas Ratman priyantune alus, sopan, menawa mb Laura kuwi pawongane rada kenes kepara isa disebut luwih saka kuwi.” Anggone Victor njlentrehake marang Septi.
“Ya wis mas maturnuwun, aku tak mlebu dhisik mengko ndak kedawa-dawa ora apik dirungokake wong liya, maturnuwun tenan lho.” Septi banjur mlebu ana ing pondokake Suratman. Dheweke mlebu kanthi netesake eluh ana ing batin amarga krungu warta kaya mengkono, nanging dheweke ya ora gampang percaya wae marang kabar kang durung dimangerteni dhewe.
Setengah ora percaya Septi kanyata apa kang dikandhakake Victor kansunyatan. Suratman karo Laura nembe gegujengan kanthi mesra. Ora kuat maneh Septi arep nemoni Suratman, apa meneh arep neges langsung kahanan kang wis nyata ing mata. Syal werna biru angkasa karo putih kang tinulis “Septi Wulandari Suratman” minangka tanda tresna kang dijahit dhewe mung diglethakake   ana ing meja, diselipake dluwang cilik kang tinulis geguritan ing wektu iku uga.
Aku isih eling nalika semana.
            Rikala kartika ngancani wengiku,
            Aku isih eling nalika semana,
            Rikala bagaskara madangi dinaku,
            Aku isih eling nalika semana,
            Aku eling nalika udan, angin, lan bagaskara nuwuhake tresnaku,
            Aku eling, nanging saiki.
            Kartika wis ora gelem ngancani aku maneh,
            Bagaskara ketutup mendung kang lelimengan
            Aku ora isa mekak,
            Mula rilakna aku lunga.
                                                                        Septi Wulandari
Wiwit dina kuwi Septi ngilang ora tau sesambungan karo Suratman. Layang cekak saka Septi gawe bingung Suratman, kaya ora duwe daya ditinggal dening kekasihe kang wis suwe cumanthol sanajan Suratman uga wis  sesandhingan karo Laura.
Suwene suwe rasa lara merga ditinggal dening Septi ilang saka atine Suratman. Temtu wae Laura minangka kenya kang tansah ngeyem-eyemi Suratman, menawa urip iku mung pisan mula aja digawe susah, sing uwis ya uwis isih ana ngarep kang luwih cetha. Sajroning setaun Suratman kangsil gayuh kalungguhan minangka direktur. Drajat, pangkat, semat kang melok dadi bumbu uripe Suratman. Kahanan sarwa sarwi ana mengkono eling gampang gampang nuwuhake goda. Mula ora mokal yen Suratman banjur kenal karo donya wengi Jakarta. Sandhangan mlipis komplit sepatu dadi busana awan bengine, mung bedane menawa awan kanggo tilik kantor yen wengi kanggo tilik papan liyane. Kahanan kuwi terus lumaku apa meneh kekasihe Laura uga tut wuri karo Suratman. Kanggone Laura urip mengkono lumrah wae ana ing kutha gedhe.
Kaya banyu mili senenge Suratman nglakoni urip kang sarwa ana kepara nguja. Nanging kang jenenge manungsa, ora mung karep kang prelu digatekake raga ya mengkono. Rasa seneng kang ora suwe kudu dibayar nganggo kasarasan kang ilang saka awak. Suratman lara-laranen nganthi mlebu ing rumah sakit. Rada kepenak awake Suratman banjur nyuwun pamit karo pak Brata lan Laura supaya bisa bali nang ngomahe sawetara wektu nganthi saras temenanan.
Jam 08.00 isuk dina candhake Suratman tekan ngomahe ing desa. Suara Prenjak pating cruwit ana mburi omah dadikake larane Suratman  ilang. “Woalah Prenjak kasep, kudune le muni lak ya mau isuk, wong tamune wis teka lagi muni” guneme Suratman karo geguyu awake dhewe. Kanggo ngilangi kesel Suratman nggoslo ana babrakan buri omah nganthi keturon. Dheweke ora isa mlebu omah jalaran bapak lan simboke wis menyang sawah.
“Pak pak kae sapa pak, wong edan apa wong waras sing turu ana babrakan kae?” Celuluke mbokne Suratman .
“Ndi ta bune? “pitakone pak Harjo.
“Kae lho pakne, sing bantalan tas.” Anggone bu Harjo nerangake.
“Sik sik lha kae rak Suratman ta, anake dhewe bune. Man Man nger wis suwe leh mu teka? Ana apa ? arep bali kok ora kabar-kabar, ora tau kirim layang  apa telphone uga, rak da becik wae ta?” pitakone pak Harjo marang Suratman kang urung kebak nyawane.
Ngragapan Suratman krungu suarane bapak lan simboke. Sajake anggone turu wis rada suwe nganti bapak lan simboke mulih saka sawah.
“Pangestunipun pak sedaya sae. Nyuwun pangapunten pak kala wingi ujug-ujug pengen wangsul dados dereng saged caos kabar.” Anggone Suratman mangsuli pitakonane bapakne.
“Wis ayo gek da mlebu sik, mengko meneh diteruske anggone rembugan ana jero karo leren-leren.” Omonge bu harjo karo sajak mesake ndelok anake kang kesel.
Suratman,  pak Harjo, karo bu Harjo enggal menyang senthong tengah banjur nerusake anggone rembugan. Pak Harjo krungu ceritane Suratman rumangsa mongkok jalaran anake wis kangsil gayuh apa kang dikarepke. Suratman uga seneng jalaran bapak lan simboke tansah pinaringan kasarasan. Nanging ana bab kahanan kang gawe trenyuh atine Suratman nyawang desane kang sarwa prasaja. Suratman rumangsa lingsem jalaran tindak tanduke ana ing kutha, sanajan bab tindak tanduke ora dicritake marang pak Harjo. Suratman uga rumangsa sedih keprungu critane pak Harjo menawa para nom-noman ana ing desa isih akeh kang mung nyambut gawe buruh pacul, sanajan gawean mengkono ora gawean kang nistha nanging Suratman ora mentala nyawang kahanan desa kang ora maju-maju.
Telung dina anggone Suratman ngalamun ora nemu wangsulan saka pitakone dhewe. Godhong kenikir garing ana ngarepan pungkasane dadi tumbal cunthele pikir. Pancen wong rada ngragas stres pisan, kenikir garing mau dikum nang jarang lan diombe. Prasasat kaya oleh wahyu  bungah  atine Suratman, banyu kenikir mau kanyata rasane kaya teh celup nanging rada sengir sethitik. “Wah mesthi payu iki menawa tak dol, ning jare dhong kenikir kuwi marai asam urat mengko gek aku malah digebuki uwong menawa dodolan barang kang marai kacilakan sik sik mengko dhisik.” Batine Suratman.
Ora ana liya kang luwih digdaya tinimbang greged kang makantar-kantar. Wiwit dina kuwi Suratman ngliyek ana ing desane golek gegodhongan kang ngrembaka ana ing desane. Wiwit godhong pelem, godhong jambu, godhong talok, godhong nangka sabrang kabeh gegodhongan dicoba digawe teh. Rasa seger godhong, rasa pait, sengir, kebrah kabeh dirasakake kaya rasa tresna asih wong kang memitran.
   Gusti ora sare, Suratman kangsil gawe teh seka godhong nangka sabrang. Suratman uga isa makaryake kanca kancane ana ing desa supaya gawe teh, kepara menawa wis ana kang wani madheg dhewe Suratman ora kabotan malah gelem ngewangi. Desane Suratman kang maune sepi dhumadakan dadi sentra industri awit kridane Suratman.
Apa kang dirasakake dening Suratman nambah sampurna sawise dheweke tepung karo Anis. Bidan enom  kang tugas ana ing kecamatan ing desane Suratman. Kekarone saiyeg saeka kapti kanggo gawe gemahe desa. Pungkasane kekarone memitran dadi jaka lan kenya kang srasi, pada lincahe, pada bagus lan ayune.
Amarga mantep marang Anis Suratman pengin enggal-enggal nglamar Anis marang wong tuwane. Bebasan ngebun-ebun enjang ajejawah sonten, menawa gelem disuwun, menawa ora, rila ngemis amrih bisa sesandhingan. Bombong kang matikel-tikel atine Suratman jalaran lamaran ditampa. Durung gantalan dina ana ing ngomah Suratman oleh sms kang ora kenyana-nyana. “Mas aku melu bungah gene sampeyan wis meh bebrayan. Aku titip adhiku ya mas Anis Wulandari, dak rilake adhiku kanggo sliramu. Muga tansah pinaringan barokah saka gusti kang maha kuasa.”Septi Wulandari. 

Yogyakarta, Maret 2013